ای مضمون آب وآینه ،

            ای نجابت سبز،

                     ای رایحه  صبح ،

خورشید رو به تو نماز می گذارد

          ومهتاب بر بوریای ساده تو به تمنا می نشیند.

                    ای بلندای قامت سپیده !

                           ای مفهوم سبز ولایت !

                                        ای زهره !

                                                     ای زهرا!

   ای صداقت محمد

                  ای زبان علی

                            ای اسطوره مهر

 

سلام بر صورت نیلی

               سلام بر پهلوی شکسته

                      وسلام بر خسوف غمگینانه تو !

 

چقدر این شبها تحملش سخت است. تحمل داغ مادری مهربان و وفادار...

این روزها بغضی گلوی همه را می آزارد. بغض یاد رنج مادر...

به کدام سو روانه شوم و بر کدام مزار می توان این بغض را شکست.

امشب مشتی از یاس را در دست خواهم گرفت و به آن می نگرم و بر

 یاس کبودم می گریم و به انتظار آن منجی و منتقم بزرگ خواهم نشست...

  سلام بر تو ای مادر بی مزارم ای فاطمه(س)